Alvleesklierontsteking (Pancreatitis)

Gesloten
Gebruikersavatar
Neeltje
Berichten: 61046
Lid geworden op: 13 mar 2009 17:48
Insuline: was Caninsulin
Woonplaats: Eindhoven

Alvleesklierontsteking (Pancreatitis)

Bericht door Neeltje » 01 jun 2009 13:09

De normale alvleesklier produceert onder andere verteringsenzymen die uiteraard zeer zorgvuldig opgeslagen en verwerkt moeten worden. Wanneer deze enzymen namelijk op plaatsen komen waar ze niet horen zal er 'vertering' plaatsvinden van lichaamseigen weefsel. Bij een alvleesklierontsteking is dat hetgeen er gebeurt; de alvleesklier raakt zelf aangetast door de eigen enzymen. Ook de omliggende weefsels (zoals de lever en de darm) raken aangedaan en er kan vrij snel een uitgebreide ontsteking ontstaan van meerdere organen van de kat. Wanneer ook het endocriene deel van de alvleesklier aangetast raakt kan suikerziekte ontstaan omdat hier geen insuline meer gevormd wordt. De alvleesklierontsteking kan acuut of chronisch voorkomen, en mild zijn of zeer ernstig.


Wat zijn de symptomen van pancreatitis bij de kat?
De klachten die bij pancreatitis gezien worden zijn over het algemeen vaag en weinig specifiek:
verlies van eetlust
sloomheid
braken (35% van de gevallen)
buikpijn (25% van de gevallen)
aanvankelijk verhoogde lichaamstemperatuur die vaak snel overgaat in een te lage temperatuur

Wat zijn de oorzaken van pancreatitis?
In 90% van de gevallen van alvleesklierontsteking wordt geen oorzaak gevonden. Mogelijke risico-facoren zijn:
trauma (aanrijding, val van grote hoogte, operatie)
toxoplasma infectie
insecticiden met organofosfaten (gewasbestrijding)
bepaalde medicijnen als azathioprine, furosemide, tetracycline en procainamide

Hoe stellen we de diagnose?
Op basis van de klachten en een uitgebreid bloedonderzoek kunnen we aanwijzingen krijgen voor alvleesklierontsteking. De enzymen amylase en lipase zijn vaak verhoogd in het bloed, maar niet altijd. Hetzelfde geldt voor de leverenzymen ALT en AST. Ook wordt vaak een verstoring van de electrolyten balans, een uremie en een verhoogd bilirubine gevonden. Soms kan een röntgenfoto of echografie van de buik aanwijzingen opleveren die in de richting van een pancreatitis wijzen. Vrij recent is er een zeer specifieke test (de Spec-fPLI) op de markt gekomen die binnen 48 uur het pancreas-specifieke lipase bij katten meet wat een betrouwbare test is voor het diagnosticeren van pancreatitis.
Opmerking van het forum: Een negatieve fPLI test zegt helaas weinig en sluit pancreatitis absoluut niet uit.

Hoe behandelen we een kat met alvleesklierontsteking?
De behandeling van pancreatitis bestaat uit het wegnemen van de oorzaak (indien bekend), het herstellen van de vochtbalans met infusen en het verbeteren van de algehele toestand met pijnstillers, maagzuurremmers, vitamine B12 preparaten en eventueel steroïden. Bij de hond blijken dieten met een hoog vetgehalte een belangrijke predisponerende factor, bij katten is dit niet aangetoond. Wel blijkt een lichtverteerbaar dieet gunstig te werken.

Wat is de progose van pancreatitis?
Katten met een acute pancreatitis die snel behandeld worden hebben een vrij goede prognose al kan de herstelperiode weken duren. Zij kunnen in de meeste gevallen een normaal leven leiden. Katten met een chronische pancreatitis zullen, wanneer zij al reageren op de therapie, vaak levenslang medicijnen en een speciaal dieet moeten krijgen.

Afbeelding
een ontstoken alvleesklier


http://www.dierenkliniekwilhelminapark. ... titis.html
Gebruikersavatar
Brigitte
Berichten: 11004
Lid geworden op: 13 mar 2009 07:05
Insuline: was Lantus
Woonplaats: Eindhoven
Contacteer:

Chronische alvleesklierontsteking

Bericht door Brigitte » 23 jul 2009 06:52

Onderstaand een vertaling van een bericht van jojo and bunny (GA) and Y op het FDMB (http://www.felinediabetes.com/). Vertaald met uitdrukkelijke toestemming van de auteur.


Chronische alvleesklierontsteking (of heeft mijn kat een maagzuurremmer nodig?)

Alles gaat prima. Suikerpoezel is goed ingesteld en dan opeens is ze niet lekker. De bss is hoger, ze eet weinig, later op de avond geeft ze misschien zelfs over en zit ineengedoken in een hoekje apathisch te wezen. Wat is er aan de hand? Je besluit het advies van het forum om een maagzuurremmer te geven op te volgen en na een paar dagen leeft suikerpoezel weer op. Die maagzuurremmers zijn geweldig! De volgende die meldt dat haar suikerpoezel niet lekker is, geef je hetzelfde advies.
Maar na een paar weken of maanden heeft poezel weer zo'n periode en nog een, en nog een. Soms is het erger dan anders, de laatste keer was het echt heftig. Bang geworden, neem je poezel mee naar de da voor een bloedonderzoek maar er wordt niets gevonden dat echt afwijkend is. Hoort dit misschien gewoon bij een kat met suikerziekte? Heeft je kat een tekort aan maagzuurremmers? Nee.

Naar schatting lijdt TEN MINSTE 30% van alle suikerkatten aan een aandoening die bekend staat als Chronische Alvleesklierontsteking of Chronische Pancreatitis. Dat is logisch, de alvleesklier is immers de zwakke schakel bij diabetes en feitelijk kan chronische alvleesklierontsteking zelfs hebben bijgedragen aan het ontstaan van suikerziekte. Simpel gezegd heeft de alvleesklier twee hoofdtaken: het aanmaken van metabolische hormonen (waaronder eentje die iedereen kent: insuline) en het aanmaken van spijsverteringsenzymen. Bij alvleesklierontsteking is de aanmaak van deze spijsverteringsenzymen ernstig verstoord. Wanneer de alvleesklier "zich vergist" en deze spijsverteringsenzymen te vroeg activeert, begint de alvleesklier feitelijk eerst zichzelf te verteren, gevolgd door de omliggende weefsels en nabij gelegen organen, waardoor er een systematische ontsteking ontstaat en gifstoffen worden geproduceerd. Chronische alvleesklierontsteking, IBD (Inflammatory Bowel Disease of chronische darmontsteking) en Cholangiohepatitis (galgangleverontsteking) zijn nauw met elkaar verbonden (alle drie tezamen worden Triaditis genoemd). Wat nu?

fPLI (feline pancreatic lipase immunoreactivity) is de beste diagnostische methode (http://www.vetmed.wsu.edu). Hoewel het geen perfecte methode is, is het vele malen beter dan de mogelijkheden die tot voor kort beschikbaar waren.
Het is (altijd) beter om een diagnose te hebben omdat je dan samen met je da een behandelplan kunt opstellen dat veel beter is dan een maagzuurremmer. Bovenaan de lijst staan infusen en pijnbestrijding. Aanvallen van chronische alvleesklierontsteking zijn pijnlijk. Kijk hoe je kat zich gedraagt, het is niet makkelijk om te zien wanneer een kat pijn heeft omdat ze het zo goed verbergen. Poezel zit niet onder de stoel omdat ze misselijk is, maar omdat ze pijn heeft.

Maak gebruik van wat je da te bieden heeft:
- infusen
- pijnstillers
- anti-misselijkheidsmedicatie (hieronder vallen maagzuurremmers)
- anti-oxidanten (vitamine E, de in water oplosbare vorm verdient de voorkeur, en vitamine C, bij voorkeur de niet zure Ester-C)
- ondersteuning van de lever (mariadistel, Denosyl en Marin)
- injecties met vitamine B-12 (vooral wanneer de darmen in het proces zijn betrokken)
+/- alvleesklierenzymen (om het voedsel “voor te verteren”), in de veterinaire geneeskunde bestaat echter enige controverse over het gebruik hiervan
+/- AB indien geïndiceerd
+/- steroïden, indien nodig
+/- eetlustopwekkers, indien nodig (en wanneer de lever niet in het proces betrokken is, enkele hiervan zijn contra-geïndiceerd bij leverproblemen)
Deze medicijnen kunnen allemaal worden gebruikt om de kat door de aanval heen te helpen. Je da kan een behandelplan opstellen voor het geval je kat een aanval van chronische alvleesklierontsteking krijgt.

Dierenartsen zijn het nog niet eens over het vetgehalte in voeding en of dat in aanmerking moet worden genomen bij de behandeling van chronische alvleesklierontsteking bij katten. Hoewel het een zeer grote rol speelt bij chronische alvleesklierontsteking bij mensen of honden, zijn katten heel uniek in het gebruik van vet (en eiwit) in hun voeding. Sommige eigenaren melden dat het helpt om het vetaandeel in de voeding van hun suikerkat met chronische alvleesklierontsteking te verlagen (naar ongeveer 35% of minder), ook al betekent dit dat het koolhydratenpercentage wordt verhoogd. Je zou hier zelf mee moeten experimenteren. Nu we het over voeding hebben: een paar dagen voor het begin van een aanval van chronische alvleesklierontsteking zal de kat minder gaan eten en helemaal stoppen met eten wanneer de aanval in volle gang is. Je moet je realiseren dat er slechts een paar dagen van verminderde calorie-inname voor nodig zijn om leververvetting te doen ontstaan, vooral bij een lever die niet meer optimaal werkt.

Katten die alleen maar suikerziekte hebben zonder onderliggende ziekte hebben nooit maagzuurremmers nodig. De volgende keer dat je een maagzuurremmer wilt pakken, pak de telefoon en bel in plaats daarvan je dierenarts om met hem de mogelijkheid te bespreken dat jouw suikerkat tot die 30% behoort.

Verder Leesvoer



**************************************

Het is van het grootste belang dat zo snel mogelijk na een aanval een bloedmonster wordt afgenomen bij een 12 uur nuchtere kat, omdat het resultaat anders weer in het normaalbereik ligt, waardoor er een vals negatieve uitslag ontstaat.

De uitslag kan als volgt luiden:

4,1 - 12.9 µg/l fPLI-waarde binnen het referentiebereik

13.0 - 18.0 µg/l een licht verhoogde fPLI waarde die mogelijk door een milde alvleesklierontsteking is veroorzaakt. Het verloop dient in de gaten te worden gehouden.

18.1 - 36.0 µg/l een middelmatig verhoogde waarde, in het algemeen duidt dit op alvleesklierontsteking

> 36 µg/l er is sprake van een duidelijk verhoogde fPLI-waarde, dit duidt op alvleesklierontsteking


******


De link onderaan het artikel bevat de volgende tekst:

Link: http://www.vetinfo.com/cpancrea.html

Pancreatitis, General Information

Pancreatitis is inflammation of the pancreas caused by leakage of active digestive enzymes into the pancreatic tissue. This causes various clinical signs but most pets affected by acute pancreatitis have abdominal pain, depression and decreased appetite or lack of appetite. Vomiting and diarrhea occur in many dogs with pancreatitis. In severe cases of pancreatitis there may be signs of shock or total collapse. Chronic pancreatitis in dogs may occur, with similar but less severe symptoms. The signs of acute pancreatitis similar to those seen in dogs are not as common in cats and probably account for less than 25% of the cases of pancreatitis among felines. Cats are more likely to have chronic pancreatitis, characterized by a decrease in appetite, lethargy, loss of weight, chronic vomiting and low body temperatures. Cats sometimes have diarrhea or difficulty breathing.

The pancreas has several jobs that it performs for the body. The pancreas produces digestive enzymes that break down food into molecules that can be absorbed from the intestine. Special clusters of cells in the pancreas, the islets of Langerhans, produce insulin. Diabetes occurs when these cells do not function properly or when they no longer function at all.

It is unusual for acute pancreatitis to cause acute diabetes mellitus and unusual for chronic pancreatitis to lead to diabetes mellitus, but there are cases in which these things happen. These complications are much more common in dogs than in cats. It is particularly important to be aware of the possibility of diabetes occurring with severe acute pancreatitis and just as important to remember that this is usually a temporary situation. It is critical to monitor insulin needs very closely if an attempt is made to correct high blood sugar using insulin in a dog with acute pancreatitis, in order to avoid the risk of shock due to an over dosage of insulin when the islet cell function returns and the pancreas begins to make insulin normally.

Digestive enzymes produced by the pancreas are capable of digesting the dog or cat's body just as well as they digest food. For this reason there have to be very good self-protective mechanisms in the body to keep the digestive enzymes from leaking and to deactivate them when they are leaked. Both of these mechanisms have to work well in order to prevent pancreatitis. There are a large number of things that can interfere with the protective mechanisms of the pancreas.

Pancreatitis is more common in overweight pets. When pancreatitis occurs in an overweight pet it is more likely to cause serious illness, as well. This is one of the many good reasons to keep your pet at or close to its ideal weight.

High fat diets, especially in combination with low protein intake, appear to contribute to the development of pancreatitis. A single high fat meal may cause pancreatitis in a pet whose normal diet is moderate or low in fat. We see an increase in cases of pancreatitis around Thanksgiving, Christmas and Easter almost every year, presumably due to the ingestion of high fat leftovers from the big meals associated with these holidays.

There are a number of drugs that have been linked to pancreatitis. Tdirect genetic link to pancreatitis.

Pancreatitis in cats tends to occur in combination with other disorders, especially inflammatory bowel disease (IBD) and cholangiohepatitis (liver disease). All three of these problems occur at the same time in a fair number of cats and the combination is currently being called "triad syndrome". At the present time it is unclear whether any of these conditions can lead to the other ones or whether they just happen to occur together frequently. It seems likely that IBD may be able to cause chronic pancreatitis but for now this is unproven. All three of these disorders are seen most commonly in older cats and this syndrome is a major cause of chronic weight loss and chronic vomiting in older cats.

Toxoplasmosis, a parasitic infection, can cause pancreatitis in cats. This should be suspected when pancreatitis occurs in young cats, or in groups of cats or when there are other signs of parasite infection such as neurologic disease, visual problems, weight loss or unexplained diarrhea. Another parasitic cause of pancreatitis in cats is a liver fluke, Amphimerus pseudofelineus, which has been diagnosed sporadically in a number of states in the U.S.

The most severe form of pancreatitis is referred to as necrotizing pancreatitis, which basically means pancreatitis in which the damage is so severe that portions of the pancreas are being killed. Some authors refer to this as hemorrhagic pancreatitis. This form of pancreatitis can be fatal and requires early intervention and aggressive treatment when it is present. Dogs with necrotizing pancreatitis usually look severely ill and are usually in obvious pain or extreme discomfort. Cats are extremely depressed and won't eat but may not show much else even though the pancreatitis is very severe. also see Pancreatitis in dogs

Diagnosis of Pancreatitis in Cats

Perhaps the greatest roadblock to diagnosis of pancreatitis in cats is simply recognizing that it might be present. Cats are much better at hiding the pain and other symptoms of pancreatitis than dogs and it is very likely that the number of cats who have pancreatitis far exceeds the number of cats who are expected of having it --- meaning that very often no one looks for the disease even though it is present. The other great roadblock in diagnosing pancreatitis in cats has been the lack of a single really good test for this disease.

Radiographs and ultrasound examination are both less useful in cats than in dogs for diagnosing pancreatitis. Even very good ultrasonagraphers have difficulty identifying pancreatitis in cats, although the diagnosis is likely to be correct if standard guidelines for diagnostic criteria are followed and it can be made. X-rays really provide very little information about the possibility of pancreatitis in cats.

Routine blood counts and blood chemistry analysis in cats is also less helpful than in dogs. Amylase and lipase values in cats do not seem to correlate well with pancreatitis. Serum chemistry values tend to be normal in cats with pancreatitis. If the liver associated enzymes (alkaline phosphatase, ALT) are high in an older cat it is reasonable to suspect that pancreatitis might be present just because liver disease and pancreatitis occur at the same time fairly commonly in cats. Trypsin-like immunoreactivity (fTLI) testing could detect pancreatitis with good reliability but was not a very sensitive test for the condition. Cats with severe pancreatitis may have low serum calcium levels. This can be a significant finding from a prognostic standpoint, as very low calcium levels are associated with a poor prognosis in cats.

Recently the Texas A&M Gastroenterology Laboratory has been able to develop a feline pancreatic lipase immunoreactivity test for cats (fPLI) and this test is more sensitive and as specific as the trypsin-like immunoreactivity test. This test is currently the best available test for pancreatitis in cats.

Biopsy of the pancreas can also be used to determine if pancreatitis is present and is a useful test whmuch be treated in the same way as dogs are, pain relief and fluid therapy. Most cats with pancreatitis have much more subtle signs and it is much harder to decide the optimum therapy for them.

I suspect that many more cats have pain from pancreatitis than show this pain. I think it is best to just assume that pain is present and to attempt to use pain control if pancreatitis is suspected, especially acute pancreatitis. Unfortunately, the choice of appropriate pain relievers is smaller for cats than for dogs. It is possible to use fentanyl patches (Duragesic Rx), tramadol (if oral medications can be used), buprenorphine, constant rate intravenous infusion of ketamine or morphine (must be done carefully in cats) or butorphanol (Torbutrol, Torbugesic SA Rx).

Cats also benefit from fluid therapy but do not seem to have quite as much problem with electrolyte disturbances as dogs do. Despite this, it is a good idea to monitor electrolytes as low potassium and low calcium levels can be serious concerns in cats with pancreatitis.

In dogs there does not seem to be much use for corticosteroids but in cats they may be essential to control pancreatitis induced by inflammatory bowel disease or cholangiohepatitis. If this is the case there are usually no problems with using corticosteroids even though pancreatitis is present. Some veterinarians believe that pancreatitis is an immune mediated disease in cats and that there may be direct benefits to the pancreas from the use of corticosteroids but this is uncertain.

Cats get into trouble when they don't eat much faster than dogs. Any cat who appears to have pancreatitis and who has not been willing to eat for more than 48 to 72 hours should probably have a feeding tube placed and should be fed through the tube. For temporary feeding a nasogastric tube is sufficient but for longer term feeding it is necessary to consider an esophageal, gastric or jejunal feeding tube, all of which require surgical implantation of the tube. This is another situation in which it can be very helpful to consider asking for referral to a critical care facility as they are much more likely to place a feeding tube and to maintain the tube until it is clear that the risk of secondary hepatic lipidosis (a form of liver disease) is over. This point is reached when the cat will readily take foods in orally on its own.

It is critically important to remember that pancreatitis in cats must be recognized to be treated. Whenever a cat has inflammatory bowel disease or increases in liver enzymes it is necessary to consider the possibility that pancreatitis may be present. This is especially true when treatment for liver disease or IBD is not going as well as is expected.

Preventing future occurrences of pancreatitis

Cats seem to benefit from control of any contributing or concurrent illnesses, such as inflammatory bowel disease or cholangiohepatitis. It is unclear whether or not there is any benefit to dietary changes in cats, other than those that may benefit concurrent illnesses. In another instance of having to rely on unproven medical therapies, there does seem to be benefit for some cats from the use of low doses of prednisone to prevent future occurrences of pancreatitis. There is a very good chance that the major benefit may be due to effects on the intestinal tract and liver and it may be more important to consider this therapy in cats with IBD or cholangiohepatitis than for pancreatitis that seems uncomplicated. It is very likely that weight control has a place in preventing future attacks of pancreatitis in cats but this is also not well documented at this time. Cats with either inflammatory bowel disease or pancreatitis can be deficient in Vitamin B12 (cobalamin). Supplementing this vitamin through periodic injections may be very beneficial for some cats. Oral administration of cobalamin doesn't seem to work as well. This information is relatively new in veterinary medicine but can be found in the new edition of the "Textbok of Veterinary Internal Medicine" if your vet needs athis is a problem may be a good idea. Toxoplasmosis has also been implicated as a possible contributing factor in chronic pancreatitis in cats so testing for this may also be worthwhile, especially since it is more treatable than FIP.

During the acute illness it can be beneficial to use pain relieving medications. Pancreatitis is pretty painful in dogs and they seem to do much better with pain relief. It is likely the same is true in cats. The use of Fentanyl (Rx) patches has made chronic pain relief easier to accomplish in cats. If there are signs of dehydration or lethargy it is probably beneficial to use intravenous or subcutaneous fluid therapy (there is some indication that IV fluids are better in these types of illnesses). If the pancreatitis is causing a cat not to eat it may be necessary to use parenteral feeding techniques such as a feeding tube surgically implanted into the intestines after the portion which the pancreas empties into.

This is a tough condition to deal with. Low fat diets are supposed to be helpful for long-term control. If your cat will accept a lower fat diet this would be a good thing to consider.

Mike Richards, DVM

Pancreatitis death

Q: Dear Dr. Mike: I wanted to thank you for your helpful information and comforting words. I do appreciate it very much. I know you must be very busy, but could you please clarify one thing for me? You said that it was extremely unlikely that anything the emergency clinic could have done would have changed the outcome for Spook. If I had brought him in at the first signs he was not well (lethargy and dehydration) that night, would a cat in that condition, showing no other symptoms, be given any kind of treatment that stops the progress of pancreatitis when they did not know that was what he had? Or would they have given him a generic treatment/standard procedure that would not have done anything to help. (Again, my vet said he did not show any clinical signs and he did not know what Spook had until a day and a half later when he operated on him.) I am sorry for being a bit obsessed with answers, but for me it is the only way I will be able to put my mind to rest and begin the healing process of losing such a big part of my life. Thank you again.

A: The great difficulty identifying pancreatitis in a cat leads me to believe that it would have been unusual for the emergency clinician to identify pancreatitis even if Spook had gone in earlier. So I think that just standard treatment for the symptoms noted would have been instituted. That may have been OK for pancreatitis since the treatment is to control any symptoms you can and then wait for it to heal. But the odds are that symptomatic treatment would not have been sufficient to change the course of the disease. There is a small amount of evidence suggesting that high volume fluid therapy may be helpful in pancratitis in limiting the blood clotting effects and ischemia (tissue death due to lack of blood flow) in dogs but there are more accurate tests for dogs and for some reason they seem to convey the location of pain better than cats, which is very helpful in diagnosing pancreatitis. With a high degree of confidence in the diagnosis, administering large fluid volumes IV may be OK. It is just hard to get to a high degree of confidence that pancreatitis is the problem in a cat. I really hope that we will resolve this confusing situation in our cat patients sometime soon. It is frustrating to have to guess about so important a problem.

Mike Richards, DVM

******http://www.petplace.com/article-printer ... spx?id=342
Gebruikersavatar
Neeltje
Berichten: 61046
Lid geworden op: 13 mar 2009 17:48
Insuline: was Caninsulin
Woonplaats: Eindhoven

Onderzoek bij verdenking alvleesklierontsteking

Bericht door Neeltje » 12 jun 2016 20:42

- bloedonderzoek bij pancreatitis
In de meeste gevallen wordt een verdenking op een alvleesklierontsteking uitgesproken na het meten van het pancreas lipase (PLI, spec fPL, snap fPL).
Een lage PLI zegt dat er geen sprake is van een alvleesklierontsteking.
Een verhoogde waarde geeft aan dat er mogelijk sprake is van alvleesklierontsteking. De verhoogde waarde is zeker niet bewijzend!
Pancreas lipase is vaak verhoogd bij ziekten die goed te behandelen zijn. Aanvullend onderzoek is aan te raden.
Lipase en Amylase werden vroeger gebruikt om te onderzoeken op pancreatitis. Deze testen zijn onbetrouwbaarder en worden niet meer gebruikt.


- echo bij pancreatitis
Bij een verhoogde spec cPL (PLI) waarde is het aan te raden een echo van de buik te maken, om te kijken of de
- alvleesklier afwijkend is.
- oorzaak aan te wijzen is voor de problemen.
Een punctie van de alvleesklier kan dan uitwijzen of er sprake is van een ontsteking, tumor, en of er (zeldzaam!) bacteriën aanwezig zijn.
Met een echo kunnen ook andere ziekten als een galgang ontsteking, een buikvliesontsteking en problemen aan het maag-darmkanaal worden vastgesteld.

bron: http://www.mcvoordieren.nl
Gebruikersavatar
Neeltje
Berichten: 61046
Lid geworden op: 13 mar 2009 17:48
Insuline: was Caninsulin
Woonplaats: Eindhoven

SNAP fPL test

Bericht door Neeltje » 12 jun 2016 21:01

Gebruikersavatar
Neeltje
Berichten: 61046
Lid geworden op: 13 mar 2009 17:48
Insuline: was Caninsulin
Woonplaats: Eindhoven

Triaditis

Bericht door Neeltje » 07 nov 2016 14:00

Vaak zijn meerder organen aangetast.
In veel gevallen gaat een pancreatitis gepaard met een cholangitis (= galwegontsteking) en/of een darmontsteking.
Wanneer pancreatitis samen met een cholangitis en een darmontsteking voorkomt spreken we van een triaditis.
De reden dat deze aandoeningen vaak samen voorkomen heeft te maken met de anatomie van deze organen.
De pancreas en de galwegen hebben een gezamenlijke afvoergang waarmee ze uitmonden in de darmen.
Het is goed voor te stellen dat bij een ontsteking zowel de alvleesklier als de galwegen worden aangetast.
Gebruikersavatar
Jennie
Berichten: 25098
Lid geworden op: 26 jul 2014 13:50
Insuline: niets
Woonplaats: Driebergen

Universiteit Gent, promotie-onderzoek pancreatitis bij kat

Bericht door Jennie » 17 jun 2018 19:06

Gebruikersavatar
Jennie
Berichten: 25098
Lid geworden op: 26 jul 2014 13:50
Insuline: niets
Woonplaats: Driebergen

Idexx: behandelvoorkeur pancreatitis

Bericht door Jennie » 17 jun 2018 19:07

Gesloten